Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

κινηματογράφος ΗΛΥΣΙΑ

Ο Κινηματογράφος «ΗΛΥΣΙΑ», ιδιοκτησίας του Συλλόγου Κυριών και Δεσποινίδων Αλεξανδρούπολης, έχει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία μας, αφού είναι ο πρώτος που λειτούργησε στη πόλη. Στην αρχική του μορφή ήταν μια καπναποθήκη του Δημοσίου που παραχωρήθηκε στο Σύλλογο Κυριών και Δεσποινίδων Αλεξανδρούπολης μεταξύ 1925 και 1927. Αρχικά νοικιάστηκε στον Αρμένιο καπνέμπορο Ατζαριάν. Αργότερα, με πιο πρόχειρη διασκευή, άρχισε να λειτουργεί σαν κινηματογράφος με πολλή περιορισμένη κίνηση στην αρχή, γιατί ο κόσμος δεν ήταν συνηθισμένος σ΄ αυτό το θέαμα (εποχή του βωβού κινηματογράφου). Στη πιο συστηματική του μορφή, ως κινηματογράφου, άρχισε να λειτουργεί μεταξύ του 1927 και 1930. Χρειάσθηκε να κλεισθεί και να αναμορφωθεί και για το σκοπό αυτό ο Σύλλογος πήρε δάνειο 50.000 δραχμών και με διευκολύνσεις από τον εμπορικό οίκο Παπαθανάση -Τζιρίτη. Επίσης βοήθησε οικονομικά στη κατασκευή του και ο πλούσιος Κωνσταντινοπολίτης ξυλέμπορος Ευγενίδης. Τα εγκαίνιά του, ως κινηματογράφου, έγιναν από τον Μητροπολίτη Γερβάσιο, ο οποίος και έδωσε το όνομα «Ηλύσια». Ο πρώτος μισθωτής των «ανακαινισμένων» πλέον «Ηλυσίων» ήταν ο αυστριακής καταγωγής υπάλληλος της Γαλλοελληνικής Εταιρίας Σιδηροδρόμων Φιλκεστάϊν, ο οποίος συνεταιρίσθηκε με τον Γ. Κόπανο, που διέθεσε για κεφάλαιο τις 400 καρέκλες που είχε στην κατοχή του. Επόμενος μισθωτής του ήταν κάποιος Στεφανίδης, μέχρι να αναλάβει τη διεύθυνσή του ο Νίκος Ιωαννίδης ο οποίος κράτησε τον κινηματογράφο για πάνω από 40 χρόνια (μέχρι τη δεκαετία του 1980) και συνέβαλε στη ριζική του ανακαίνιση το 1968. Διέθετε ξύλινο εξώστη, τακτικοί πελάτες- θαμώνες του οποίου ήταν κυρίως μαθητές, που προσπαθούσαν να κρυφτούν από τους καθηγητές τους, αφού η κατά μόνας παρακολούθησή του από μαθητές ήταν απαγορευμένη ενέργεια και ετιμωρείτο από 2 έως 5 ημέρες αποβολή από τα μαθήματα του σχολείου και στο τέλος διαγωγή «Κοσμία»!
Σήμερα, ενενήντα χρόνια μετά, απομεινάρι της χρυσής εκείνης εποχής του κινηματογράφου, παραμένει και επιμένει να λειτουργεί (υπό την διεύθυνση του Ηλία Φωτιάδη), για να θυμίζει στους παλιούς μια άλλη, νοσταλγική για αυτούς και άγνωστη για τους νέους, εποχή! Την εποχή του Κινηματογράφου!


επιμέλεια Θ.Ορδουμποζάνης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου