Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

1940

Η νεολαία της δικτατορίας Μεταξά παρελαύνει στον κεντρικό μας δρόμο, το 1940, με αφορμή την "επέτειο" της 4ης Αυγούστου. Μετά από 2,5 μήνες θα ξεσπούσε ο πόλεμος...

 Ως γνωστόν η όλη φιλοσοφία του Μεταξά διακατέχονταν από θαυμασμό προς το πρόσωπο και την πολιτική του Μουσολίνι και της τότε φασιστικής Ιταλίας. Ο ίδιος προσπάθησε να μιμηθεί σε πολλά τον "Ντούτσε". Η ιστορία, όμως, παίζει πολλά παιχνίδια και ο λαός μπορεί κάλλιστα να ανατρέψει σχεδιασμούς και στόχους. Έτσι, λοιπόν, η ειρωνεία ήταν πως τα περισσότερα από τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά, τα οποία ανήκαν στη νεολαία Μεταξά, τελικά πολέμησαν γενναία και ηρωικά εναντίον των κατακτητών -μέχρι εχθές "συμμάχων" -που τόσο θαυμάζανε. Η ανάγκη; Η λογική; Η τύχη; Η αξιοπρέπεια; Η αιδώ; Πέστε το όπως θέλετε αλλά κάτι από αυτά (ή όλα αυτά μαζί) έφεραν τον Μεταξά σε αντιπαράθεση με τον μέχρι εχθές "μέντορά" του.
Οι Έλληνες στην συντριπτική τους πλειοψηφία συνασπίστηκαν (χωρίς να ξεχνιέται, φυσικά, και η μειοψηφία των δοσίλογων και προδοτών) για να εκδιώξουν τον επιβουλέα και καταπατητή της ελευθερίας τους. Τις περισσότερες φορές δίνεται πολιτική χροιά στην τιτάνια προσπάθεια των Ελλήνων και στο Έπος του ΄40 καθώς παρουσιάζεται ως "πόλεμος κατά του φασισμού". Πρωτίστως ήταν αγώνας για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία και δευτερευόντως για τα υπόλοιπα. Ήταν η αυθόρμητη απάντηση στις συνεχόμενες προκλήσεις και ταπεινώσεις των προηγούμενων ετών. Ήταν η διαχρονική πρακτική προς οποιονδήποτε προσπαθεί να μας στερήσει την Πατρίδα και την εθνική μας κυριαρχία*.
Το 1940 είτε φασίστες, είτε ναζιστές, είτε κεμαλιστές, είτε κομμουνιστές, είτε δημοκράτες, είτε σοσιαλιστές, είτε βασιλικοί, είτε ολιγαρχικοί μας απειλούσαν (ζητώντας να καταλύσουν βιαίως την ανεξαρτησία της Πατρίδα μας) θα τους απαντούσαμε ακριβώς το ίδιο. ΟΧΙ! Καλός και κακός κατακτητής δεν υπάρχει! Ο κατακτητής είναι κατακτητής όποια προβιά και να βάλει! Με ομόνοια και αδελφοσύνη οι Έλληνες μπορούν να κάνουν θαύματα. Ακόμα και να νικήσουν πολυάριθμες και καλύτερα εξοπλισμένες σιδερόφραχτες μεραρχίες...

Ας κρατήσουμε το νόημα της πανεθνικής συσπείρωσης, εναντίον του κάθε είδους εχθρού, και ας αφήσουμε κατά μέρος τις διάφορες ερμηνείες (και την απαξίωση ενίοτε) που δίδονται από διάφορες πλευρές για αυτήν την σημαντική εθνική εορτή. Η μεθαυριανή επέτειο, της 28ης Οκτωβρίου, ας μας γίνει το διαχρονικό παράδειγμα ενδεδειγμένης και αποτελεσματικής αντίδρασης προς κάθε κατακτητή!

*η σημερινή απειλή της Πατρίδας μας από "καινούργιου τύπου κατακτητές" αποτελεί ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο και ειλικρινά πολλοί από εμάς αναμένουμε την μορφή της αντίδρασης του ελληνικού λαού...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου