Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

κείμενο αναγνώστη

 










Το ιστολόγιό μας πέραν του προφανούς έργου του, δηλαδή της αναμόχλευσης μνημών, ενίοτε παρουσιάζει ή αναδεικνύει και θέματα της επικαιρότητας που αφορούν την πόλη μας. Σε αυτό το πλαίσιο ήταν από τα πρώτα ιστολόγια που ασχολήθηκαν με το θέμα της απομάκρυνση του πατήρ Ιωάννη. Καθώς το συγκεκριμένο γεγονός έχει απίστευτο ενδιαφέρον, και γινόμαστε δέκτες πολλών μηνυμάτων, σας παραθέτουμε ένα κείμενο (το οποίο μας ήρθε σήμερα) από κάποιον γνωστό συμπολίτη μας (ο οποίος θέλει να κρατήσει την ανωνυμία του). Μας παρακάλεσε να το δημοσιεύσουμε σε κανονική ανάρτηση και όχι ως σχόλιο. Σας το παραθέτουμε:




ΠΕΡΙ ΔΕΣΠΟΤΙΣΜΟΥ

 ή ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΜΑΣ

 ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΟΣΟ ΣΚΛΗΡΟΙ;



Τα τελευταία γεγονότα στην Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως είναι γνωστά σε όλους είτε από τήν καλή είτε από την ανάποδη. Το ζήτημα όμως για μας είναι γιατί άραγε προκλήθηκε τόσος σάλος; Για το 


καλό της Εκκλησίας ή για κάποια προσωπικά συμφέροντα μεγαλόσχημων πού πατούν πάνω στο κεφάλι των μικρών εργατών του Ευαγγελίου πού αγαπά ο λαός και αγωνίζεται γι αυτούς διότι και αυτοί αγωνίζονται κάθε ημέρα δίπλα τους;

Τι θα γινόταν αν ο Άγιος Αλεξανδρουπόλεως ενστερνιζόταν το έργο του π. Ιωάννου Καρασακαλίδη και το αγκάλιαζε σαν δικό του και χαίρονταν και οι δύο μαζί με το ποίμνιο τους; Ποιο το κακό πού έκανε ο εξομολόγος τόσων ψυχών τα τελευταία επτά χρόνια στην πόλη αυτή και ξαφνικά βρέθηκε ακατάλληλος; Πού θα πάει αυτή ή συκοφαντία και ή διχόνοια που μας διαλύει σαν έθνος και σαν Εκκλησία; Σώθηκαν τά σκάνδαλα και ξαφνικά ανακαλύψαμε κάποιο νέο;

Γινόμαστε θεατές άστοχων ενεργειών ποινικώς κολάσιμων από την πλευρά της Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως τις τελευταίες ημέρες εναντίον ενός κληρικού πού δεν προκάλεσε ποτέ, δεν ασχολήθηκε με τα Μ.Μ.Ε., δεν ζημίωσε τον τόπο. Σέ εποχές τόσο κρίσιμες είναι το λιγότερο αφελές όλο αυτό. Συνδυαζόμενο με την αδυναμία κάποιων ανθρώπων πού διαρκώς φαντάζονται και δεν εργάζονται, αλλά περιεργάζονται στην Εκκλησία και με τον φθόνο των κληρικών 
<< αδελφών >> ο χρόνος περνά και το έργο ζημιώνεται. Το ποίμνιο ζημιώνεται και αγωνιά και φαίνεται ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα, γιατί έτσι είναι.

Λοιπόν ας αφήσουν μερικοί τους εργάτες να δουλέψουν και άς κάνουν αυτοί τά δικά τους χωρίς να ενοχλούν. Ας τελειώνουν όλα αυτά όχι σκληρά και δεσποτικά αλλά πατρικά και πνευματικά. Η αλήθεια φαίνεται πάντοτε στο τέλος. Η αγάπη φαίνεται από την αρχή. Ας μαζέψουμε τις πέτρες που έπεσαν από τους αναμάρτητους αυτό τον καιρό και άς χτίσουμε κάτι επιτέλους. Δεν έχουμε την πολυτέλεια αυτή να βγάζουμε μόνοι μας τά μάτια μας και να χαίρονται οι εχθροί μας. Από την άλλη πρέπει να διαμαρτυρόμαστε στο άδικο και να ζούμε ως ζωντανοί χριστιανοί διότι η γνώμη πού υποστηρίζει ότι δεν πρέπει ν αντιδρούμε είναι λανθασμένη…ο νοών νοείτω...



συνεχίζουμε με την επώνυμη επιστολή της κ.Ελένης Αθανασιάδου:



Είπε ο γέροντας Παίσιος για τους γέροντες:

«……Ἡ πηγὴ τῆς εἰρήνης, ἡ πηγὴ τῆς χάριτος ἡ πηγὴ τῆς σωτηρίας, ἡ πηγὴ τοῦ Παραδείσου εἶναι ὁ Γέροντας.

Δὲν πρέπει νὰ ἀνέχεσαι νὰ κατηγορεῖ κανεὶς τὸν Γέροντά σου! Αὐτὸ εἶναι τὸ σωστὸ καὶ πρέπον νὰ γίνεται. Νὰ ἀντιδρᾶς, ὅταν ἀκοῦς νὰ λέγουν κάτι κατὰ τοῦ Γέροντός σου…»

Σήμερα κατηγορούν τον γέροντα μου, ιερομόναχο κ. Ιωάννη Καρασακαλίδη και δεν μπορώ να σιωπήσω βλέποντας την αδικία εις βάρος του. Είμαι ένα από τα χιλιάδες πνευματικά παιδιά του. Τον γνώρισα πριν περίπου 5 χρόνια.  Η πρώτη γνωριμία μας ήταν από την πλευρά μου τότε αναγνωριστική αλλά υπήρξε καθοριστική για την μετέπειτα ζωή μου. Ο Θεός οδήγησε τα βήματα μου σε έναν ήρεμο, φωτεινό, γλυκό άνθρωπο, ελεήμονα, συμπονετικό, άριστο γνώστη της ορθοδόξου πίστεως μας, αυστηρό πνευματικό, δεινό ιεροκήρυκα που δεν φοβάται να μιλά για πολλά κακώς κείμενα, έναν άνθρωπο που στήριζε ειδικά αυτόν τον καιρό πολλούς δεινοπαθούντες συνανθρώπους μας οικονομικά και ψυχολογικά, έναν πατριώτη, αγαπητό στον κόσμο της Αλεξανδρούπολης και όχι μόνο. Ευχαριστώ τον Θεό που τον έφερε στον δρόμο μου.  Ξεκλείδωσε την ψυχή μου και την οδήγησε στον πνευματικό δρόμο, ήταν αυτός ο σωστός πνευματικός που έψαχνα καιρό πριν.



Σήμερα περνά μια δοκιμασία άνευ προηγουμένου. Η αδικία σε όλο της το μεγαλείο. Τι κρύβεται πίσω από την επίθεση αυτή; Φθόνος; Ανασφάλεια; Κακία; Εκδίκηση για τις αλήθειες που λέει; Όλα αυτά μαζί;  Αναρωτιέμαι γιατί υπάρχει ένα τέτοιου είδους κυνηγητό σχεδόν πάντα σε ιερομονάχους;  Οι κατήγοροι του ξέρουν πολύ καλά τι τους οδήγησε εδώ.



Διάβασα κάπου ότι: «Ο φθόνος (η ζήλεια) είναι το στέμμα του διαβόλου». Τα παιδιά του φθόνου (της ζήλειας) είναι ο θυμός, η επιβουλή, η έχθρα, η έριδα, η αχαριστία, ο μυκτηρισμός (ειρωνεία), η χαιρεκακία, το μίσος, η μνησικακία, ο φόνος.



Θα ήθελα να πω πολλά στους κατηγόρους του αντιδρώντας στην κατάσταση αυτή, επειδή όμως εγώ είμαι πολύ μικρός και ασήμαντος άνθρωπος για να μιλήσω, θα βάλω τους μεγάλους γέροντες και αγίους να μιλήσουν.



Είπε ο  Μέγας Βασίλειος για το μίσος και τον φθονερό άνθρωπο «..Οι φιλίες των φθονερών ανθρώπων είναι φωτιά που μας καίει…………..Να απομακρύνεις τους ανθρώπους που σε φθονούν…. Το σκυλί άμα το περιποιηθείς θα σε γλύψει το λιοντάρι και το φίδι αντίθετα θα σε επιτεθούν…..  »



Ο άγιος Νεκτάριος, (την εκκλησία του οποίου υπηρετούσε ο π. Ιωάννης, και την ζωή του οποίου αντιγράφει μάλλον) είπε για τον ανειλικρινή φίλο:

«Ο ανειλικρινής φίλος είναι άνθρωπος ιδιοτελής, άφιλος, κρυψίνους, εγωιστής, υποκριτής. Φοράει το προσωπείο της φιλίας για να ωφεληθεί από οτιδήποτε χρήσιμο μπορεί να προκύψει. Λέει ψέματα όταν μιλάει για φιλία και έχει δόλο μέσα του όταν παριστάνει τον αφοσιωμένο. …..»



Για δε την αδικία  λέει αλλού ο άγιος Νεκτάριος  :

« Αδικία είναι η συνήθεια να βλέπει κανείς τους νόμους με υπεροψία. Αδικία είναι η περιφρόνηση των νόμων, η καταπάτηση του δικαίου. Αδικία είναι η εναντίωση στο θείο θέλημα. Είναι ενέργεια για να επικρατήσει το κακό, ο πόλεμος, η ταραχή, η κακοδαιμονία, η βασιλεία του πονηρού. Η αδικία είναι ανοσιούργημα κι αυτόν πού την εργάζεται τον καθιστά ακάθαρτο μπροστά στον Θεό. Η αδικία είναι αποκρουστική στα μάτια τού Θεού, καθώς προσβάλλει το πρώτο των θείων χαρακτηριστικών πού είναι η θεία δικαιοσύνη. Είναι δε μητέρα κάθε κακίας, αφού μέσα στην αδικία κρύβεται διαμιάς κάθε κακία. Η αδικία είναι πράξη ψυχής πού δεν συντάσσεται με τον Θεό αλλά με τον πονηρό………»
Και ο γέροντας  Παΐσιος ο Αγιορείτης: «Ή αδικία είναι μεγάλη αμαρτία. Όλες οι αμαρτίες έχουν ελαφρυντικά, ή αδικία δέν έχει- μαζεύει οργή Θεοϋ. Φοβερό!»
Δείτε αν θέλετε σχετικά με την συκοφαντία του αγίου Νεκταρίου τον παρακάτω δεσμό  : http://www.impantokratoros.gr/22668E40.el.aspx

Υπήρξε  σε επιστολή ανώνυμου ατόμου η διαπίστωση: (αντιγράφω τα δικά του λόγια) «…Ο καθένας μας όταν σπιλώνεται αδίκως το όνομά του δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Διαμαρτύρεται ο ΙΔΙΟΣ και όχι δι’ αντιπροσώπων. Αυτό μήπως σημαίνει κάτι; Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει άλλωστε και φωτιά….» (το σχόλιο της εφημερίδας σας για την εν λόγω επιστολή ήταν: Ένα μακροσκελές άρθρο ντυμένο με μανδύα αμερόληπτου, που όμως εντέχνως δίνει αρνητική έμφαση για τον πάτερ Ιωάννη.)

Έχω να του απαντήσω το εξής:  Καλώς πράττει ο πνευματικός μου πατέρας και δεν μιλάει. Έχει ήσυχη την συνείδηση του ότι τίποτε δεν ευσταθεί από όσα του καταμαρτυρούν. Πράττει αυτό που του υπαγορεύει ο Κύριος και Θεός του. Η σιωπή σημαίνει ταπείνωση και ο ταπεινός έχει την ευλογία του Θεού. Τι να πει στην οργανωμένη σκευωρία, στην υποκρισία τους; Απαντάει με σιωπή, και περιμένει την δικαίωση του από τον Θεό.



Λέει κάπου ένας γέροντας: «Ταπείνωση είναι το να σε αδικήσει ο αδελφός σου, κι εσύ να Τον συγχωρήσεις πριν σου ζητήσει συγχώρηση».



Ο Ιωσήφ ο ησυχαστής προτρέπει:«Μὴ ζητήσεις ποτέ σου νὰ εὐρεῖς τὸ δίκαιον, διότι τότε ἔχεις τὸ ἄδικον. Ἀλλὰ μάθε νὰ ὑπομένεις ἀνδρείως τοὺς πειρασμούς, οἰουσδήποτε καὶ ἂν ἐπιτρέψει ὁ Κύριος. Χωρὶς πολλὲς δικαιολογίες νὰ λέγεις «Εὐλόγησον»! Καὶ χωρὶς νὰ σφάλλεις νὰ μετανοεῖς ὅτι ἔσφαλες.



Και ο γέροντας  Εφραίμ ο Φιλοθείτης: «.. Οι άνθρωποι, παιδί μου, χωρίζονται εις αυτό τον κόσμο εις καλούς και κακούς, εις πλουσίους και πτωχούς, εις μορφωμένους και αμορφώτους, εις ευγενείς και αγενείς, εις εξύπνους και ανοήτους. Ενώνονται όμως όλοι εις ένα σημείο. Εις τον πόνο! Διότι όλοι οι άνθρωποι ανεξαιρέτως εις την ζωή τους θα πονέσουν. Καθώς λέγει και ο Ιώβ· «Τέρας, ει τις ευτύχησεν διά βίου». Άρα λοιπόν όλοι οι άνθρωποι ζούμε εις το βασίλειο του πόνου!
Γνωρίζομε ότι ο πόνος είναι κάτι το προσωπικό, που θα χρειασθή κανείς να τον αντιμετωπίση μόνος του. Είναι ο σταυρός του, που οφείλει να τον σηκώση, όπως και ο Σωτήρ του κόσμου, ο Ιησούς εσήκωσε τον Σταυρό Του, χάριν ημών. Αναπαύου λοιπόν, παιδί μου, εις το πατρικό χέρι, που αυτό τον καιρό σε χειρουργεί με τον πόνο και ηρέμησε. Δέξου ότι ο Θεός σου τον στέλνει και συμφιλιώσου μαζί του, με τον πόνο, για να μπόρεσης να τον αντιμετωπίσης.
Γνωρίζω πόσο δύσκολο είναι αυτό, αλλά σωτήριο· οι άγιοι έχαιραν εις την θλίψι τους, εμείς τουλάχιστο να δεχώμεθα αυτήν με υπομονή, και ο Θεός δεν θα ξεχάση, έστω και αυτή την ελαχίστη προαιρετική υπομονή μας εις το θέλημα του, που εκπροσωπεί ο πόνος. Συγκέντρωσε, τις ψυχικές δυνάμεις, όταν πονάς, και προσπάθησε να εννοήσης τον σκοπό του πόνου, που δι' αυτού ο Θεός σου ανοίγει τον ουρανό.
Θαρρείς πως Εκείνος που αριθμεί τις τρίχες της κεφαλής δεν γνωρίζει το μέτρο του πόνου σου; ναι, τον γνωρίζει· λοιπόν αναπαύου εμπιστευτικά εις τον ουράνιο Πατέρα μας. Μην αποκάμης· μαζί με τον Χριστό μας θα τα πέρασης όλα, καθώς θα γίνης και κληρονόμος Του εις την άπειρη περιουσία του κοινού Πατρός ημών Θεού.
Για όλα δε  τα πνευματικά μου αδέλφια που ίσως αναρωτηθούν  που είναι ο Θεός μας, αυτόν που με τόση αυταπάρνηση υπηρετεί ο π. Ιωάννης; θα τους απαντήσω με λόγια άλλου γέροντα: «Όταν περνάς μια μεγάλη δυσκολία
και αναρωτιέσαι "Πού είναι ο Θεός;"... θυμήσου...
Ο δάσκαλος είναι πάντα σιωπηλός κατά την διάρκεια του τεστ...!!



Ελένη Αθανασιάδου

5 σχόλια:

  1. Αυτό που μου προκαλεί λύπη είναι το γεγονός ότι δικοί του άνθρωποι τα πνευματικοπαιδια του, λένε απίστευτες βλακείες ..μα τόσο εύκολα το χαψανε ας βγει κάποιος να μας πει με ακρίβεια τι έγινε και τον απομάκρυνε ο ΔΕΣΠΟΤΑΣ ...αλλά μάλλον τι να μας πει υπάρχει κάτι άραγε εκτός από την ζήλια και τον φόβο μην τους φάει την πελατεία ...όσο σιωπούν περιμένοντας να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός δείχνει πόσο λάθος έκαναν .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Βεβαίως και ο ΔΕΣΠΟΤΑΣ έστειλε εχθες τον π.Ειρηναιο στον Αγ.Φανουριο, για να φανεί οτι έγινε κάποια κίνηση εκ μέρους της Μητρόπολης.Μεγαλο φιασκο,λόγια για τηνισχύ του Δέσποτα που είναι ψηλά και δεν γίνεται να συνομιλεί με απλούς λαϊκούς,και τίποτα για τις κατηγοριες,δεν ήξερε ΄-τότε με ποια ιδιότητα ηρθε;Απλώς δέχθηκε την αντίδραση του κόσμου,αλλα κυρίως κράτησε αυτό το πλήθος μακριά απο την αυλή του Αγ.Νικολάου για να μη θιχτεί το κύρος της μητρόπολης.Γι αυτό άλλη φορά δεν θέλουμε τέτοιου είδους συναντήσεις ,εμεις συνεχίζουμε τον αγώνα μας ,μεχρι ο Μητροπολιτης να μας πει δημοσίως,τις κατηγοριες που καταλογιζουν στον π.Ιωάννη,για να μάθουμε κι εμεις από υπεύθυνα χείλη σε ποιον ανθρωπο ,τόσα χρόνια εμπιστευόμασταν τις ψυχές μας!Αυτό πρεπει να γίνει σύντομα, διότι ο κόσμος αγωνιά και περιμένει....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΚΟΥΚΟΥΡΙΔΗ ΜΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ....ΜΕ ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΡΕ ΚΟΥΚΟΥΡΙΔΗ ΜΟΥ ΣΤΕΡΕΙΣ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΤΕΡΑ...ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΕ ΤΟΝ ΘΕΟ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είπε ένας ηλικιωμένος που άκουσε την ιστορία αυτή: "Έτσι είναι παιδί μου. Να ξέρεις τα δένδρα που βγάζουν πολύ καρπό τα πετροβολούν για να ρίξουν τον καρπό κάτω.."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το να αγιοποιήσεις κάποιο πρόσωπο, ή το να το λατρεύεις το θεωρείτε σωστό; Το να ξεχωρίζεις και να διασπάς την ενότητά σου από το σώμα της εκκλησίας, πράγμα που οδήγησε σε αιρετικές ενέργειες από αρκετά νωρίς στην ορθοδοξία, πόσο καλό είναι; Στη μητρόπολή μας έχουμε επικεφαλής τον επίσκοπο. Κλήθηκε να διαχειριστεί το θέμα που προέκυψε και πήρε μια απόφαση γιατί ήταν ο μόνος λιγότερο ακατάλληλος για να το κάνει και γιατί η εξουσία του στους κληρικούς του, του το επέβαλε. Άλλωστε, ο ίδιος δέχτηκε στη μητρόπολη Αλεξανδρούπολης τον π. Ιωάννη πριν κάποια χρόνια και πάλι ο ίδιος τον αποπέμπει. Τη δική του εικόνα στραπατσάρισε ο μητροπολίτης ανακαλώντας στην ουσία την απόφασή του να έχει τον π. Ιωάννη μεταξύ των κληρικών του. Από την άλλη μεριά, ο μητροπολίτης μας είναι ο πρώτος υπεύθυνος για την πνευματική καθοδήγηση όλων μας, όσων ανήκουμε στη μητρόπολη Αλεξανδρούπολης. Ειναι πρώτα αυτός ο γέροντάς μας και μετά οι υπόλοιποι ιερείς που κάνουν το έργο τους ανά ενορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή