Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

38 χρόνια από την κατοχή της Κύπρου

Με αφορμή την αυριανή 38η μαύρη επέτειο από την κατάληψη της Κύπρου (20 Ιουλίου 1974), όπου η ανοιχτή πληγή χάσκει ακόμα με τα τούρκικα στίφη να ασχημονούν  επάνω στο νησί (όπως ομολογούν τα τελευταία χρόνια και οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι οι οποίοι επιζητούν να πάψει επιτέλους η τούρκικη κατοχή) σας παραθέτουμε την παραπάνω φωτογραφία από κάποια εκδήλωση, πρό ετών, για το θέμα της Κύπρου. Ο λέκτορας Φάνης Μαλκίδης φωτογραφίζεται με τρείς ελληνίδες-σύμβολα.
Από αριστερά η Χαρίτα Μάντολες (η Ελληνοκύπρια η οποία έχασε σύζυγο, πατέρα και 4 ακόμα συγγενείς κατά την διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων. Όλοι τους αγνοούμενοι μέχρι πρόσφατα καθώς ανακαλύφθηκαν τα οστά τους σε ομαδικό τάφο. Η Μάντολες έγινε γνωστή για τους μακρόχρονους και επίπονους αγώνες της προκειμένου να απαντηθεί το απλό ερώτημα: "τί απέγιναν οι 1619 αγνοούμενοι"). Δεύτερη από αριστερά η Ελληνοαμερικάνα Θίο Χάλο η οποία έγραψε την αληθινή ιστορία της Πόντιας μητέρας της Σάνο Χάλο "ούτε τ' όνομά μου" το οποίο έγινε μπεστ σέλερ (αφηγείται την τραγική ιστορία της μητέρας της η οποία ήταν η μοναδική που επέζησε, ως μέλος πολύτεκνης οικογένειας, από την μανία των Τούρκων. Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες παρουσιάζονται στο βιβλίο δείχνοντας την ευτελή αξία που είχε η ανθρώπινη ζωή για τους γενοκτόνους).
Στην μέση ο Φ.Μαλκίδης και δεξιά η Ελληνοκύπρια Δασκάλα Ελένη Φωκά (από τις τελευταίες εναπομείνασες εγκλωβισμένες στην κατεχόμενη Καρπασία. Προσφάτως εξομολογήθηκε πως βιάσθηκε από τους Τούρκους εποίκους της Καρπασίας, πέραν της καθημερινής τρομοκρατίας, των προπηλακισμών, των απειλών κλπ. Η Ελένη Φωκά, όμως, τα υπέμεινε όλα προκειμένου να διδάξει στα ελάχιστα ελληνόπουλα τα ελληνικά γράμματα. Πρίν λίγα χρόνια έφυγε για κάποιο θέμα υγείας από τα κατεχόμενα κι από τότε δεν την επιτρέπουν να γυρίσει στο σπίτι της...).
Όπως συμπεραίνουμε η ζωή και η πραγματικότητα στην Τουρκία δεν έχει και πολύ σχέση με την εικόνα της Ζεχραζάτ, της Σιλά και του Ονούρ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου