Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

στο καζάνι για τα τσίπουρα

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή τα "καζάνια" για τα τσίπουρα ξεκινούν το υπέροχο έργο τους. Η δουλειά μιάς ολόκληρης χρονιάς στα αμπέλια τελειώνει με την παραγωγή του κρασιού ή του τσίπουρου. Η ευρύτερη περιοχή μας φημίζεται για τα κρασιά και τα τσίπουρά της. Ιδίως η παραγωγή του τσίπουρου έχει κάτι το ξεχωριστό. Όλη η διαδικασία παρόλο που είναι κουραστική είναι συνάμα και "εορταστική" καθώς γύρω από τα καζάνια στήνεται ολόκληρη γιορτή.
Παρακάτω σας παρουσιάζουμε με φωτορεπορτάζ μιά τέτοια ημέρα.

Το καζάνι. Η "καρδιά" των πάντων χτυπά σε αυτό...
 Η φωτιά από κάτω πρέπει να καίει συνεχώς, νύχτα -μέρα, για να θερμαίνεται το καζάνι και να προχωρά στην διαδικασία της αποστάξεως


 Οι φύλακες του καζανιού. Εναλλάξ και με βάρδιες προσέχουν, ελέγχουν, διορθώνουν και τελειοποιούν την όλην διαδικασία.


 Η απαραίτητη πρώτη ύλη σε κουβάδες έτοιμη να μπεί στην παραγωγική διαδικασία
 Η απόσταξη με το "άγιο" νερό, το τσίπουρο, τρέχει στο δοχείο
(για την ιστορία: ακόμα και στο Άγιον Όρος επιτρέπεται η κατανάλωση τσίπουρου. Κυριολεκτικά "άγιο"...)
 ο "μάστορας"μετράει τα "γράδα", ελέγχει και δίνει το ΟΚ
 και στην συνέχεια αρχίζει η γιορτή....
 Ανάβουν τα κάρβουνα και οι πρώτοι μεζέδες ψήνονται
 Φίλοι και γνωστοί (αλλά και άγνωστοι) περνούν από τα καζάνια για να γιορτάσουν, να ευχηθούν ή  για να βοηθήσουν στην διαδικασία

 Αρχίζει η κουβέντα, το πείραγμα, τα "μασάλια" και η πλάκα μέχρι το πρωί

 Οι παρέες και οι γνωστοί ξανασμίγουν, σε αυτήν την ιδιότυπη γιορτή, ανανεώνοντας για του χρόνου το ραντεβού τους

 Η παράδοση τέτοιων δραστηριοτήτων αποτελεί τον συνεκτικό κρίκο της κοινωνίας μας που θα πρέπει να διαφυλάξουμε και να συνεχίσουμε.
Άντε στην υγειά μας και του χρόνου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου