Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

ο μπαρμπά Αλέκος ο Μπατίρης

 Ο μπαρμπά Αλέκος ο Μπατίρης (Αλέκος Σταυρακούδης). Από τις τελευταίες παλιές γνώριμες φυσιογνωμίες της πόλεως. Δικαίως θεωρείται από τους τελευταίους ρεμπέτες της Αλεξ/πολης.

 Παιδί της πιάτσας και της παρέας, ο μπαρμπά Αλέκος ο Μπατίρης, από μικρό παιδί βγήκε στο μεροκάματο αλλά και στην ζωή. Ατελείωτες ώρες μπορεί να διηγείται ιστορίες και εμπειρίες από την ζωή του. Το παρατσούκλι "Μπατίρης" το πήρε πριν από πάρα πολλά χρόνια όταν είχε κερδίσει ένα λαχείο (με αρκετά χρήματα) αλλά δεν κράτησε τίποτα για την πάρτυ του. Φύσει ανθρωπιστής και αλτρουιστής τα μοίρασε όλα σε γνωστούς και αγνώστους φτωχούς της πόλης μας και για τον εαυτό του κράτησε ελάχιστα για να κεράσει την παρέα του (κι έμεινε Μπατίρης). Μπορούμε να καταλάβουμε την ψυχοσύνθεση ενός τέτοιου ατόμου.
 Στην πάνω φωτογραφία με την κιθάρα ξεσηκώνει όχι μόνο τους θαμώνες αλλά και τον ίδιο τον ταβερνιάρη, το 1956.
Στην κάτω φωτογραφία ως στρατιώτης, λόγω δημοκρατικών φρονημάτων, στάλθηκε εξορία στην Μακρόνησο το 1948. Η Μακρόνησος αποδείχθηκε μεγάλο "σχολείο" το οποίο διέπλασε και τον χαρακτήρα του αφού κατανόησε πως στην ζωή μετράνε κι άλλα πράγματα (ελευθερία, κοινωνικότητα, δημοκρατία, δικαιοσύνη) κι όχι μόνο τα υλικά (χρήματα, καταναλωτικά αγαθά κλπ)
 Καθημερινώς βρισκόταν με παρέες σε ταβερνάκια της πόλης μας. Εδώ στην ταβέρνα "Λαβύρινθος" του Αυτοσμίδη το 1952 με τους: (από αριστερά) Καρδάρα- Βαλλιάνο Παναγιώτη και Ταμπουρά Κώστα .
 Με όργανα σε κάποια ταβέρνα το 1953.

 Ο μπαρμπά Αλέκος έχει μιά καλύβα στο 5ο χιλιόμετρο (απέναντι από το ξενοδοχείο Νεφέλη έχει ένα δρομάκι που οδηγεί στο τέρμα του στην παραθαλάσσια καλύβα του μπαρμπά Αλέκου).
Ψάρεμα, τραπεζώματα, τραγούδια, τσίπουρα, πενιές, ιστορίες, φίλοι και παρέες έχουν μετατρέψει την φτωχική καλύβα σε "μέγαρο".
 Έξω καρδιά, χίλιοι καλοί χωράνε. Αυτή είναι η φιλοσοφία του. Από την καλύβα του έχουν περάσει όλοι οι μεγάλοι λαϊκοί καλλιτέχνες που έτυχε να βρεθούν στην πόλη μας όπως ο μεγάλος Ζαμπέτας κι ο Πάνος Γαβαλάς (ο οποίος φιλοξενήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα)
 Πριν γεμίσει το τραπέζι, κάποιος πρέπει να φροντίσει για αυτό. Τί καλύτερο από ένα χταποδάκι μαζί με το τσίπουρο;;

Από μικρός περιγελούσε τον θάνατο αφού χαιρόταν την ζωή και τους ανθρώπους.
Εδώ σε φωτογραφία του 1946 μαζί με τον επιστήθιο φίλο του Αντώνα στο πάρκο του Εγνατία όταν ήταν ακόμα ναρκοπέδιο από την εποχή του πολέμου. Ξαπλώνουν μέσα στο ναρκοπέδιο και φωτογραφίζουν το "κατόρθωμά" τους.
Εδώ πάλι με τον φίλο του τον Αντώνα (άλλο παιδί έξω καρδιά) αστειεύονται σε κάποια ταβέρνα στα τέλη του ΄50.

Ο φίλος του ο Αντώνας, δυστυχώς, πέθανε νέος. Αυτό, όμως, έδωσε μιά αφορμή στους φίλους του για να του κάνουν ένα τελευταίο γλέντι. Μαζεύτηκε όλη η παλιοπαρέα κι αφού τραγούδησαν και γλέντησαν, αποχαιρέτισαν τον φίλο τους με μιά τελευταία φωτογραφία.
Μεταξύ άλλων: Κωνσταντινίδης Νίκος (καθισμένος δίπλα στον Αντώνα), Παρθένα (από το Αετοχώρι- μπροστά)- Μανιάρος- Βαλλιάνος Στράτος- Κασαμπαλής Σταύρος- Καραμάτσος Παν.- Τσότρας- Ξενουδάκης Κώστας- Καλαφατζής Σταύρος- Κανάριας Θόδωρος- Μπανάνας- Γιάννης...- Γιώργος....
To συγκεκριμένο έθιμο (να βγάζουν φωτογραφίες με τον μακαρίτη) υπήρχε από τα πρώτα χρόνια που ανακαλύφθηκε η φωτογραφική μηχανή. Ιδίως ήταν διαδεδομένο στον Πόντο (κατόπιν το έφεραν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα). Κάτω, ανάλογες φωτογραφίσεις σε κάποια χωριά μας, προπολεμικά.




Σήμερα ο μπαρμπά Αλέκος έχει περάσει τα 85 χρόνια. Από την παλιά παρέα δεν πρέπει να ζεί κανείς πιά. Αυτός όμως συνεχίζει να κυκλοφορεί στην πιάτσα της Αλεξ/πολης και να έρχεται σε επαφή με τον κόσμο και με τους ανθρώπους, όπως συνήθισε σε όλην του τη ζωή.
Του ευχόμαστε να είναι γερός και δυνατός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου