Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

ο Σερμπέτης

Η πιό γραφική φιγούρα της μεταπολεμικής Αλεξ/πολης. Ο Σερμπέτης.
Γιός του Χατζησαφέτ Μπέη, του τελευταίου Τούρκου διοικητή της Αλεξ/πολης πριν την απελευθέρωση.
Ζάμπλουτος με μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία (κυριολεκτικά η μισή Αλεξ/πολη ήταν δική του, όντας Αγάς της πόλης). Όλη η περιουσία μεταβιβάστηκε στον γιό του ο οποίος μεγάλο μέρος της το πούλησε ή το δώρισε (στα 1890 επί τουρκοκρατίας, ο πατέρας Χατζη-Σαφέτ Μπέης, δώρισε μεγάλη έκταση σε ύψωμα στην ελληνική κοινότητα για να φτιάξει εκκλησία. Εγκαινιάστηκε το 1901 ως Αγιος Νικόλαος-Μητρόπολη) .
Αν και γνωστός ομοφυλόφιλος , είχε 2 παιδιά και μιά πανέμορφη ξανθιά γυναίκα (μάλιστα είναι γνωστό πως την ζήλευε κιόλας και δεν ήθελε κανείς άλλος να την αγγίξει..). Έμενε σε ένα διόροφο κτίριο πάνω από του Μαρκάκη το καφενείο (κατόπιν τα γραφεία του Εθνικού και τα μπιλιάρδα του Ακύλα) στην κεντρική γωνία Λ.Δημοκρατίας και 14ης Μαϊου (γνωστή και ως γωνιά της Τράπεζας Πίστεως). Όταν κατεδαφίστηκε (αντιπαροχή) εξακολουθούσε να μένει εκεί σε διαμέρισμα (μόνος πλέον αφού η γυναίκα του και τα παιδιά του εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία αλλά έρχονταν συχνά και τον βλέπανε). Όλοι οι παλιοί τον θυμούνται με τις απίστευτες ενδυματολογικές του εμφανίσεις (που στην σημερινή εποχή τα φοράνε στα σοβαρά οι κουνιστοί και μή τηλεαστέρες..).
Πέθανε αρχές της δεκαετίας του ΄90.
Παρόλην την εκκεντρικότητά του, τις ιδιαιτερότητές του και τα πειράγματα σε κάθε του εμφάνιση πολλοί τον εκτιμούσαν ως γραφική φιγούρα και αναπόσπαστο κομμάτι της πόλης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου